← Terug naar de startpagina
Het evangelie begon hier in Jeruzalem: met de dood en opstanding van de Heer, de uitstorting van de Heilige Geest en de geboorte van de eerste messiaanse gemeenschap.
Toch heeft Jeruzalem vanaf het begin ook diepe pijn gedragen. Het getuigenis van de apostelen werd door veel van haar leiders verworpen, en verwoesting en ballingschap kwamen over het Joodse volk. Maar menselijke zonde en ontrouw kunnen Gods eeuwige doelen en beloften nooit verbreken.
Jeruzalem werd door God gekozen als Zijn woonplaats voor altijd:
“Want de Heer heeft Sion verkozen; Hij heeft het begeerd tot Zijn woonplaats:
'This is My resting place forever; here I will dwell, for I have desired it.'"
Psalm 132:13–14
De stad draagt ook opmerkelijke profetische beloften. Jeruzalem is bestemd om een huis van gebed en aanbidding voor alle volken te worden:
“Vele volken en sterke naties zullen komen om de Heer van de legermachten te zoeken
in Jeruzalem en om voor het aangezicht van de Heer te bidden.”
Zacharia 8:22
De profeten spraken over zowel lichamelijk als geestelijk herstel. Ezechiël 36 verkondigt eerst het herstel van het land en daarna de vernieuwing van het hart door de Geest van God. Vandaag is Jeruzalem uit de as herrezen en uitgebreid naar het noorden, zuiden en westen — als een echo van de belofte van Jesaja:
“Maak de plaats van uw tent ruim, span de kleden van uw woning wijd uit,
houd niet terug; verleng uw touwen en versterk uw pinnen.
Want u zult zich uitbreiden naar rechts en naar links.”
Jesaja 54:2–3
Ook Jeremia zag een dag waarop de verlaten straten van Jeruzalem opnieuw zouden overvloeien van leven:
“In de steden van Juda en in de straten van Jeruzalem die verwoest zijn…
zal opnieuw gehoord worden de stem van vreugde en de stem van blijdschap,
de stem van de bruidegom en de stem van de bruid.”
Jeremia 33:10–11
En toch — het werk is nog niet voltooid.
Jeruzalem blijft het geestelijk kloppende hart van de wereld. Hoewel de stad fysiek hersteld is, blijft zij gewond en verdeeld — een zichtbaar teken van de geestelijke strijd die in onze generatie plaatsvindt.
Jeruzalem verlangt naar ware “Shalom” — vrede — maar de stad is nog niet werkelijk “Shalem” — heel, volledig en genezen. Er is nog geen echte Shalom tussen Joden en Arabieren. Gods bedoelingen hebben hun “Shlemut” — volheid — nog niet bereikt. Maar God Zelf is aan het werk, precies zoals Hij beloofde:
“Om Sions wil zal Ik niet zwijgen,
en om Jeruzalems wil zal Ik niet rusten,
totdat haar gerechtigheid opgaat als een lichtglans,
en haar heil als een brandende fakkel.”
Jesaja 62:1
Orthodoxe Joden en moslims behoren tot de gemeenschappen die het moeilijkst met het evangelie te bereiken zijn. Toch zijn onze harten in liefde, gebed en hoop naar hen gericht. Wij vertrouwen op het werk van de Heilige Geest, samen met broeders en zusters en de vele messiaanse gemeenten in deze stad, terwijl wij uitzien naar de dag waarop de Joodse en Arabische inwoners van Jeruzalem samen zullen uitroepen:
“Gezegend is Hij die komt in de naam van de Heer.”
Wij geloven dat God Zijn belofte zal vervullen om over het huis van David en de inwoners van Jeruzalem “een Geest van genade en gebed” uit te storten — totdat de stad van Shalom werkelijk Shalem wordt: heel, genezen en vervuld met de heerlijkheid van de Heer.
Zacharia 12:10
